«ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, που σηματοδοτήθηκαν ύστερα από την πραξικοπηματική και αυταρχική κυβερνητική ενέργεια του κλεισίματος της ΕΡΤ, επαναφέρουν στο πολιτικό προσκήνιο το μείζον πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας. Δηλαδή των πολιτικών εκείνων υπέρ της πλειοψηφίας του Λαού, που θα εξαλείψουν την πρωτοφανή εξωτερική κηδεμονία, τον κλεπτοκρατισμό και τον παρασιτισμό στο εσωτερικό της Χώρας.

Η Ελλάδα, τρία χρόνια μετά την ένταξή της υπό διεθνή «κηδεμονία» της Τρόικα και εφαρμόζοντας την «θανατηφόρα μνημονιακή δόση», όχι μόνο δεν μπορεί να «αναπνεύσει», αλλά οδηγείται σε παντελή «ασφυξία», τόσο στην οικονομία, όσο και στην κοινωνία. Παραμονεύουν, δε, τα ανοιχτά εθνικά θέματα, όπου η σημερινή κατάσταση καθιστά την Χώρα ευάλωτη, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά.

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί, χρησιμοποιούμενη ως «διεθνές πειραματόζωο», σε μία ιδιότυπη «αποικία χρέους», όπου, με μοχλό και «εργαλείο» την διαχείριση του δημοσίου χρέους και την «τοξική» χρηματοδότηση αυτού από διεθνείς πιστωτές – τοκογλύφους, ελέγχεται πλήρως η πολιτική και η οικονομική ζωή της Χώρας και υπονομεύεται η κοινωνική της ισορροπία.

Σ’ αυτή την εφιαλτική, κατά κυριολεξία, κατάσταση, μοναδικοί ωφελημένοι, πλην των διεθνών τοκογλύφων και της θλιβερής Ευρωπαϊκής ηγεσίας, που «θυσίασε» την Χώρα μας, προκειμένου να απομακρύνει τους κινδύνους, που αντιμετώπιζαν οι Ευρωπαϊκές τράπεζες από τα Ελληνικά ομόλογα, που κατείχαν, όπως, με κυνικό, αλλά καθαρό τρόπο, πιστοποίησε το Δ.Ν.Τ. στην τελευταία έκθεσή του, είναι η παρασιτική οικονομική ολιγαρχία της Χώρας και τα «συμμαχικά» της κοινωνικά στρώματα, που αποτελούν το «ιδιοτελές τμήμα» της Ελληνικής κοινωνίας, καθώς και το πολιτικό προσωπικό κυρίως των δύο κομμάτων εξουσίας, που συναποτελούν, αποκλειστικά πλέον, την παρούσα κυβέρνηση, που, προκειμένου να διατηρήσουν τα οικονομικά και πολιτικά τους προνόμια, έχουν εκχωρήσει τα πάντα.

Η αποτυχία της εικονικής «φούσκας ευφορίας», που «φιλοτεχνήθηκε» από την τρικομματική κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα και τα απόλυτα αδιέξοδα της καταστροφικής μνημονιακής πολιτικής, οδήγησαν, ως αντιστάθμισμα, στον κυβερνητικό αυταρχισμό, με «κορυφή του παγόβουνου» την πρωτοφανή αντιδημοκρατική, πραξικοπηματική ενέργεια κλεισίματος της Δημόσιας Τηλεόρασης, που αποτέλεσε τον πυρήνα της άμεσης και ισχυρής λαϊκής αντίδρασης, ως μέτωπο υπεράσπισης της Δημοκρατίας.

Πρώτο άμεσο «θύμα» αυτής της αντίδρασης του λαϊκού παράγοντα, είναι το κόμμα της ΔΗΜ.ΑΡ., που κινδυνεύει με πολιτική «εξαέρωση», εξαιτίας των λαθεμένων πολιτικών επιλογών της ηγεσίας του, που, αντί, μετά τις εκλογές, να εργασθεί για την συγκρότηση ενός ισχυρού αντιμνημονιακού σοσιαλιστικού πόλου, προτίμησε τα «θέλγητρα» και την «ζεστή αγκαλιά» της κυβερνητικής εξουσίας, η οποία, σήμερα, μετατρέπεται σε πολιτική «Μήδεια» γι’ αυτόν τον σχηματισμό.

Μπροστά στους πρωτοφανείς κινδύνους, που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα, απαιτείται η άμεση ανατροπή της σημερινής παρακμιακής πορείας και η εκλογή μιας δημοκρατικής, αντιμνημονιακής, προοδευτικής κυβέρνησης Σωτηρίας. Κυβέρνηση, η οποία θα αποκαταστήσει την δημοκρατική νομιμότητα και τα στοιχειώδη ατομικά και συλλογικά δικαιώματα των πολιτών και θα αποτρέψει την ολοκλήρωση της μετατροπής της Ελλάδος σε «μόνιμη αποικία χρέους», κάτι, που θα έχει απροσδιόριστα αρνητικές συνέπειες για το παρόν και το μέλλον του Λαού της. Είναι προφανές, ότι μία τέτοια κυβέρνηση, με βασικό πυρήνα τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αλλά και άλλες μικρότερες πατριωτικές αριστερές, δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις, όπως, ενδεικτικά, το «ΠΡΑΤΤΩ» κ.λπ., μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τον «μοχλό ανάσχεσης» της πορείας της Χώρας «προς τον γκρεμό».

Advertisements

ΑΠΟ ΤΟ «SUCCESS STORY» ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ «ΚΑΤΗΦΟΡΟ»

Η αυταρχική, πραξικοπηματική και αντισυνταγματική ενέργεια της κυβέρνησης Σαμαρά, να κλείσει «ετσιθελικά» και με βίαιο τρόπο, την Δημόσια Τηλεόραση και Ραδιοφωνία στην Ελλάδα (που αποτελεί παγκόσμια «μοναδικότητα», αφού, ούτε επί Δικτατορίας η Κρατική Τηλεόραση δεν σίγησε για ένα λεπτό), είναι προφανές, ότι συνδέεται, αφενός, με την «συντριβή» της εικονικής «φούσκας ευφορίας», που δημιούργησε η ίδια το προηγούμενο διάστημα και, αφετέρου, με τον «εξευμενισμό» των διεθνών κερδοσκόπων – δανειστών, που απαιτούν στην, ήδη, καθημαγμένη Χώρα, περαιτέρω «αίμα» εργαζομένων.

Μπροστά στα «συντρίμμια» του «success story» και της επικοινωνιακής «φούσκας» περί οικονομικής ανάκαμψης και μετατροπής της Ελλάδας σε «Ελντοράντο διεθνών επενδύσεων», που «φιλοτέχνησε» το προηγούμενο διάστημα η τρικομματική κυβέρνηση, από την αποχώρηση της GAZPROM από την ΔΕΠΑ και το «ράπισμα» της εκθέσεως του Δ.Ν.Τ. για τους «εγχώριους νενέκους», που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε «αποικία χρέους», το αντιδημοκρατικό κλείσιμο της Δημόσιας Τηλεόρασης κρίθηκε από την επικοινωνιακή κυβερνητική ομάδα, ότι μπορεί να λειτουργήσει ως «αντιστάθμισμα» από την «επίδειξη πυγμής».

Εκ παραλλήλου, η πρωτοφανής αντιδημοκρατική αυτή ενέργεια ικανοποιούσε και την απαίτηση των δανειστών, για άμεση απόλυση, εντός του Ιουνίου, δύο χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, συνεχίζοντας, με αμείωτη επιμονή, την καταστροφική και οικονομικά «δολοφονική» πολιτική κατά της Χώρας, παρά το γεγονός, ότι η τελευταία έκθεση του Δ.Ν.Τ. αποτελεί «ράπισμα» και γι’ τους «οικονομικούς δολοφόνους» της Ελλάδας, που, μέσα από τις μνημονιακές πολιτικές την τελευταία τριετία, διέλυσαν την οικονομία και «ισοπέδωσαν» την κοινωνία.

Ο σχεδιασμός, όμως, αυτός της κυβέρνησης Σαμαρά και του επικοινωνιακού του επιτελείου, «προσέκρουσε» μπροστά σε έναν κρίσιμο παράγοντα, που δεν είχαν υπολογίσει σωστά: Την ευαισθησία της πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού, στις στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα, αφού η ενέργεια αυτή αποτελεί πρωτίστως βάναυση παραβίαση του πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. «Προσέκρουσε» στο γεγονός, ότι η Δημόσια Τηλεόραση, παρά τα προβλήματα και τις αδιαφανείς λειτουργίες, που οφείλονταν, κατά κύριο λόγο, στις ίδιες τις πολιτικές δυνάμεις, που συναποτελούν την σημερινή κυβέρνηση και δόμησαν τον δικομματικό κλεπτοκρατισμό, είναι ένα ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας της Ελλάδος, είναι ένα κομμάτι του Ελληνικού πολιτισμού, είναι οι υποδόριες αναμνήσεις, που σχετίζονται με το συναίσθημα και είναι και το «αποκούμπι» των λαϊκών στρωμάτων και η «συντροφιά» του, ειδικά στην ξεχασμένη και παραμελημένη Ελλάδα της παραμεθορίου και των νησιών.

Έτσι, ο επί καιρό εκδηλωθείς κυβερνητικός αυταρχισμός και «τσαμπουκάς», που, μέχρι τώρα, φαινόταν στην εποχή της κρίσης, της «θολούρας» και της σύγχυσης, που δημιουργούνται και από τον συστηματικό προπαγανδιστικό «σωτηριακό» λόγο, να έχει πρόσκαιρα αποτελέσματα, «ακούμπησε τις ευαίσθητες χορδές» των Ελλήνων, που μπορεί να «αποδέχονταν σιωπηλά», έως τώρα, τον περιορισμό και τις μειώσεις στο βιοτικό τους επίπεδο, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν τον περιορισμό των βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Τέλος, τα περί «αμαρτωλής και αδιαφανούς λειτουργίας της ΕΡΤ», η οποία, υποτίθεται, θα εξυγιανθεί από την σημερινή κυβέρνηση, είναι απλώς «φαιδρά φληναφήματα», όταν, μάλιστα, τις τελευταίες ώρες, έχουν δημοσιευθεί συγκλονιστικά στοιχεία αδιαφανών προσωπικών διορισμών «φίλων» του κυβερνητικού εκπροσώπου και «ημετέρων» του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος στην ΕΡΤ τον τελευταίο χρόνο, με πλουσιοπάροχους μισθούς και με την ιδιότητα των «αργόσχολων συμβούλων» !!!

Αιδώς Αργείοι

ΕΚΘΕΣΗ Δ.Ν.Τ.: «ΡΑΠΙΣΜΑ» ΣΤΟΥΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ» ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥΣ «ΝΕΝΕΚΟΥΣ»

Η πρόσφατη έκθεση του Δ.Ν.Τ., όπου ξεκάθαρα αποτυπώνεται, όχι μόνο η παταγώδης αποτυχία του υποτιθέμενου «οικονομικού προγράμματος σωτηρίας της Ελλάδος», αλλά και η εκ των προτέρων συνειδητή επιλογή αυτής της «δηλητηριώδους συνταγής» για την Ελληνική κοινωνία, αποτελεί ένα «ηχηρό ράπισμα» σε όλους αυτούς, που την σχεδίασαν και την εφάρμοσαν και, κυρίως, που συνεχίζουν να επιμένουν στην ίδια «θανατηφόρα δοσολογία», την ώρα, που αποδέχονται ότι αυτή «θα σκοτώσει τον ασθενή», ο, δε, «ασθενής βρίσκεται, ήδη, στην εντατική».

Και αυτό, κατ’ αρχήν, αφορά το Δ.Ν.Τ. και την θλιβερή Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, που, εξυπηρετώντας αποκλειστικά και μόνο τα κερδοσκοπικά συμφέροντα του παγκόσμιου τοκογλυφικού κεφαλαίου, συνειδητά μετέτρεψαν την Ελλάδα σε διεθνές οικονομικό «πειραματόζωο», που, μέσα σε τρία χρόνια, βιώνει συνθήκες υποσαχάριας Χώρας, με χιλιάδες αυτοκτονίες, εκατομμύρια ανέργους, χιλιάδες εξαθλιωμένους μετανάστες, συνεχή λουκέτα και ραγδαία αύξηση του ρατσισμού και του νεοναζισμού.

Και οι εκτιμήσεις αυτές δεν διοχετεύονται από επικριτές της μνημονιακής πολιτικής, αλλά από τους ίδιους του τεχνοκράτες του Δ.Ν.Τ., που, στην έκθεσή τους αυτή, μεταξύ των άλλων, αποδέχονται κυνικά, ότι:

Πρώτον, εξυπαρχής γνώριζαν, ότι δεν είναι βιώσιμο το Ελληνικό χρέος και ότι θα έπρεπε να υπάρξει σοβαρή αναδιάρθρωση από την πρώτη στιγμή, δηλαδή τον Μάιο του 2010, με βάση το Ελληνικό δίκαιο, πλην όμως αυτό δεν έγινε, προκειμένου οι Γερμανικές, αλλά και άλλες Ευρωπαϊκές τράπεζες να έχουν τον χρόνο να «ξεφορτωθούν» τα Ελληνικά ομόλογα, που υπολογίζονταν περίπου σε 60 – 80 δις ευρώ. Όταν αυτό το κατάφεραν, προχώρησαν το 2012, στο καταστροφικό «haircut» για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή ηγεσία, χρησιμοποίησαν την περίπτωση της Ελλάδας ως ένα «πειραματόζωο», για να «αποκτήσει εμπειρία» !!!, ότι τα μέτρα, τα οποία λήφθηκαν, δεν είχαν σχέση με τους στοιχειώδεις οικονομικούς κανόνες, αλλά είχαν ως αποκλειστικό στόχο να κερδηθεί χρόνος, για να δημιουργήσουν ένα «πύρινο φράγμα προστασίας» των υπολοίπων Χωρών, «θυσιάζοντας» την Ελλάδα ως «Ιφιγένεια».

Είναι προφανές ότι, παρά το γεγονός ότι όλα τα παραπάνω είναι αληθινά, όπως, άλλωστε, φαίνεται από την τραγική κατάσταση της Ελλάδος, που «βίωσε στο πετσί της» τα μνημονιακά χειρουργεία» των διεθνών οικονομικών «μακελάρηδων – δολοφόνων», η δημοσιοποίηση της έκθεσης αυτής και η κυνική αποδοχή εγκληματικών πολιτικών σε βάρος της Χώρας μας σηματοδοτούν πιο έντονα τον «υπόγειο», αλλά ισχυρό «πόλεμο» μεταξύ Η.Π.Α. και Γερμανίας, που, και πάλι, στην προκειμένη περίπτωση, θύμα θα είναι το «θύμα», δηλαδή η Ελλάδα.

Η έκθεση, όμως, του Δ.Ν.Τ. αποτελεί «ηχηρό ράπισμα» και στους εγχώριους «νενέκους», δηλαδή την παρασιτική οικονομική ολιγαρχία και το πολιτικό προσωπικό εξουσίας, που συνασπίσθηκαν, προκειμένου να περισώσουν την εξουσία, τα προνόμια και τον πλούτο, που λήστεψαν τις προηγούμενες δεκαετίες της Μεταπολίτευσης, «παραδίδοντας αμαχητί» την Χώρα, «βορά» στις ληστρικές επιδιώξεις του διεθνούς τοκογλυφικού κεφαλαίου και αδιαφορώντας για τον «θανάσιμο τραυματισμό» της πλειοψηφίας των Ελλήνων, μέσω της βίαιης εσωτερικής υποτίμησης. Υποτίμηση, ύφεση και καταστροφή, που, όπως και το ίδιο το Δ.Ν.Τ. επίσης παραδέχεται στην έκθεσή του, έγινε και με απόλυτη, εγκληματική ανισοκατανομή ευθυνών, δηλαδή χωρίς καμία επίπτωση για τους «έχοντες» και πλήρη διάλυση και καταστροφή για τους «μη έχοντες» !!!, που αποτελούν και την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού.

Πρόκειται για τρομακτική κατά συρροή εγκληματική ευθύνη αυτού του «άθλιου» συνασπισμού των εγχώριων «νενέκων», που έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε «αποικία χρέους».

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ «ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ» ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ «ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ»

Εν μέσω της μνημονιακής «καταιγίδας», που σαρώνει τις λαϊκές κατακτήσεις, δημιουργεί συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης και υπονομεύει την εθνική κυριαρχία της Χώρας, υφιστάμεθα, πέραν όλων αυτών, και έναν ιδιότυπο ψυχικό και ηθικό «βιασμό» από διάφορους αυτόκλητους «φωστήρες», που, ναι μεν, προέρχονται από αντίθετες κατευθύνσεις, πλην όμως, ως αποτέλεσμα, λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο.

Από τη μια μεριά, έχουμε το «χοντροκομμένο» εθνικιστικό «παραλήρημα», που εκφράζεται, κυρίως, από το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, που βυσσοδομεί ασύστολα επί παντός επιστητού. Από την άλλη, έχουμε τους εκπροσώπους ενός «ρεύματος» ψευδοεκσυγχρονισμού και μεταϊστορικής νεωτερικότητας, με προεξάρχουσα την κ. Ρεπούση, και όχι μόνο !!!, που, συνειδητά και στοχευμένα, προσπαθούν να αποδομήσουν και να «απογυμνώσουν» από πραγματικά ιστορικά γεγονότα, την δυναμική, που έχουν αυτά στο υποσυνείδητο του Ελληνικού Λαού.

Πρόκειται, ουσιαστικά, για τις «δύο όψεις του ιδίου νομίσματος», που, στην σημερινή ιστορική κοινωνική συγκυρία της κρίσης, «φουσκώνει» το νεοναζιστικό μόρφωμα, που ενισχύεται από κάθε παρέμβαση των ψευδοεκσυχρονιστών – ψευδονεωτεριστών.

Είναι αλήθεια, ότι η χωρίς εθνική συνείδηση οικονομική ολιγαρχία της Χώρας, διαχρονικά, χρησιμοποίησε πάντοτε τις μυθοπλασίες και τις «μεγάλες εθνικές ιδέες», προκειμένου να υποστηρίξει την κυριαρχία της και τα δικά της συμφέροντα και να αποκρύψει την προδοτική της στάση στις ήττες του Ελληνισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο, υπάρχει σοβαρή ανάγκη αντικειμενικής και διαλεκτικής προσέγγισης της Ιστορίας, ειδικά στην σημερινή εποχή, όπου, ως Χώρα, βρισκόμαστε σε καταστάσεις ανάλογες με τις «μεγάλες συμφορές» του Ελληνισμού, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή και ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897.

Αντίθετα, η συνειδητή παραποίηση και υποβάθμιση πραγματικών ιστορικών γεγονότων, όπως οι σφαγές του Ελληνισμού στην Σμύρνη με διαταγή του Κεμάλ, η γενοκτονία των Ποντίων και η ηρωική πράξη της ταυτόχρονης βρεφοκτονίας και αυτοκτονίας των Σουλιωτισσών στην περιοχή του Ζαλόγγου (πρόκειται για ιστορική αθλιότητα, η προσπάθεια να πληγεί αυτή η πράξη, με την αμφισβήτηση, εάν υπήρξε χορός ή όχι !!! πριν την πτώση στο βάραθρο !!!), οδηγεί στην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή στο «γονάτισμα» και στην υποταγή της λαϊκής αντίστασης, στους προβαλλόμενους ως «σωτηριακούς μνημονιακούς μονόδρομους». Και αυτό, γιατί η φυσική δραματοποίηση πραγματικών ιστορικών γεγονότων από τον λαϊκό παράγοντα, αποτελεί σημαντικό στοιχείο του πολιτισμού του, που είναι η βάση για το δυνάμωμα της λαϊκής – εθνικής συνείδησης, αφού κάθε τόπος στηρίζει, προασπίζει και προάγει τον πολιτισμό του με ό,τι αυτός κουβαλά ως ευγενικές πεποιθήσεις και πράξεις, που ώθησαν τους αγώνες του και έγιναν στην ιστορική διαδρομή του, παραδείγματα ήθους και αγώνα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. Αυτό δεν έχει σχέση με την προγονολατρεία ή προγονοπληξία, αλλά ως συνεκτικό στοιχείο του πολιτισμού και των παραδόσεων του Λαού, είναι ιδιαίτερα απαραίτητο σήμερα, όπου η ένοπλη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση επιβάλλει με βίαιο τρόπο το «ξερίζωμα», την απονομιμοποίηση και την «γελοιοποίηση» ηρωικών στιγμών στην ιστορική διαδρομή ενός Λαού, που λειτουργούν ως ιστορικό αντιστασιακό DNA αυτού.

Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για «στρατευμένη επιστημονική καταβύθιση» αυτών, ως προσώπων, αλλά και για μέγιστο πολιτικό «κατήφορο» αυτών, που τους «περιθάλπουν», αφού η κ. Ρεπούση είναι βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ., φερομένου ως κόμματος της «Αριστεράς», που μετεξελίχθηκε, μετά τις εκλογές, σε μνημονιακή δύναμη και ενσωματώθηκε στο κλεπτοκρατικό σύστημα της Χώρας, παρέχοντας υποστήριξη στην προδοτική και εξαρτημένη παρασιτική οικονομική ολιγαρχία και στους μνημονιακούς «κηδεμόνες» τους, που μετατρέπουν την Ελλάδα σε «αποικία χρέους».