ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΒΙΟΑΕΡΙΟΥ

Advertisements

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ «ΤΡΙΚΥΜΙΑ»

Τρία χρόνια περίπου από την υπαγωγή – υποταγή της Ελλάδος στην μνημονιακή «δαμόκλειο σπάθη» και εννέα μήνες από την ανάληψη της εξουσίας από την τρικομματική κυβέρνηση (Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΔΗΜ.ΑΡ.), η Ελλάδα συνεχίζει τον «δρόμο της αβύσσου», που συντίθεται από την διόγκωση του δημοσίου χρέους, των ελλειμμάτων, της τρομακτικής οικονομικής ύφεσης, της «εκτόξευσης» της ανεργίας, της φτώχειας και της εθνικής ταπείνωσης.

Μοναδικοί ωφελημένοι από αυτόν τον μνημονιακό «κατήφορο» είναι, πρωτίστως, το διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο και ο Ευρωπαϊκός Βορράς, αφού, από τη μία, απέφυγαν την «ενεργοποίηση της βόμβας», που θα προκαλούσε μία στάση πληρωμών ή έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ και, από την άλλη, μετέτρεψαν την Χώρα μας, από ισότιμο μέλος της Ε.Ε., σε μία υποταγμένη πολιτικά και οικονομικά «αποικία χρέους». Επίσης, ωφελημένη είναι και η ντόπια παρασιτική οικονομική ολιγαρχία και το δικομματικό πολιτικό προσωπικό, που συνεχίζει, εν μέσω κρίσης, να κάνει «πάρτυ λεηλασίας», που συνθέτει το βαθύτατα κλεπτοκρατικό καθεστώς, ξεπουλώντας, μάλιστα, τα πάντα στους ξένους «κηδεμόνες», προκειμένου να διασώσουν τα εξοργιστικά προνόμιά τους.

Η τρικομματική κυβέρνηση, που συνετέθη στη βάση, δήθεν, «σωτηρίας» της Χώρας και με διακηρυγμένο στόχο την διαπραγμάτευση και την τροποποίηση των μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, μετατράπηκε γρήγορα, όπως αναμένονταν, σε δογματικό «φύλακα» των μνημονιακών επιταγών και, παράλληλα, σε «πιστό υπηρέτη» των παρασιτικών οικονομικών ολιγαρχικών στρωμάτων – οικογενειών της Χώρας, που, εν μέσω κρίσης, «αντί πινακίου φακής» υφαρπάζουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η περίπτωση της Τράπεζας Πειραιώς, όπου, πίσω από τον εμφανή εκπρόσωπο αυτής κ. Σάλλα, βρίσκεται η οικογένεια Βαρδινογιάννη και άλλοι επιφανείς εκπρόσωποι της οικονομικής ολιγαρχίας στην Ελλάδα. Έτσι, από την έναρξη λειτουργίας της τρικομματικής κυβέρνησης, είδαμε το ξεπούλημα – «δώρο» της Αγροτικής Τράπεζας στον Όμιλο Πειραιώς, αντί 90 εκατομμυρίων ευρώ, όταν μόνο τα κτίρια της Αγροτικής στοίχιζαν πάνω από 1,5 δις ευρώ και είναι υποθηκευμένο το 90% της αγροτικής γης, την στιγμή, μάλιστα, που τα ταμειακά διαθέσιμα του Ομίλου Πειραιώς τότε ήταν πολύ λιγότερα της Αγροτικής. Στην συνέχεια, ακολούθησε η απευθείας παραχώρηση – «δώρο» του δικτύου της Τράπεζας Κύπρου και Λαϊκής Τράπεζας στην Ελλάδα, εν μέσω της Κυπριακής κρίσης, από την «δολοφονική» οικονομική επίθεση που υπέστη η Μεγαλόνησος, αντί 540 εκατομμυρίων ευρώ, την στιγμή που οι καταθέσεις στις δύο Τράπεζες ανέρχονται σε 15 δις ευρώ !!!

Η αλληλουχία αυτών, σε συνδυασμό και με άλλες παραχωρήσεις και προνόμια, που γίνονται από την τρικομματική κυβέρνηση, με αδιαφανείς διαδικασίες, στις διάφορες οικογένειες – στρώματα της ντόπιας παρασιτικής και αντεθνικής οικονομικής ολιγαρχίας, εκβάλλει δεύτερες σκέψεις, για το ποια είναι, τελικά, η «συγκολλητική ουσία» αυτής της τρικομματικής κυβέρνησης. Και αυτή η παρατήρηση αφορά κυρίως, όχι τα δύο κλασσικά κόμματα του δικομματισμού (ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ.), τα οποία «μεγαλούργησαν» στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, και ιδιαίτερα της δεύτερης – ύστερης περιόδου αυτής, όπου έβαλαν τις βάσεις για την ισχυρή κλεπτοκρατία και παράδοση της Χώρας στους ξένους δανειστές – τοκογλύφους, αλλά, κυρίως, την ΔΗΜ.ΑΡ., η ηγεσία της οποίας, όχι μόνο απέστη των προεκλογικών της δεσμεύσεων, αλλά μετετράπη, δια της συμμετοχής της την σημερινή κυβέρνηση, σε «θλιβερή καρικατούρα» της αυτοαποκαλούμενης «κυβερνώσας Αριστεράς»!!! Η συνεχιζόμενη, όμως, δραματική οικονομική και κοινωνική κρίση και το πλήρες αδιέξοδο των μνημονιακών πολιτικών, ολοένα και περισσότερο «δυναμώνουν την τρικυμία» στη μνημονιακή «θάλασσα». Βέβαιος, δε, «ναυαγός» θα είναι η «φερέλπιδα» μνημονιακή ΔΗΜ.ΑΡ. !!!

«ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΞΤΡΕΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ»

Η οικονομική «δολοφονική» επίθεση στην Κύπρο, από την Ευρωπαϊκή οικονομική «ελίτ», που καθοδηγείται από το Γερμανικό κεφάλαιο, τρία χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδος στον μνημονιακό «Προκρούστη», δημιούργησε σοβαρούς τριγμούς στον μείζονα Ελληνισμό της Μεσογείου, αφού οι δύο κρατικές οντότητές του βρίσκονται «πισθάγκωνα δεμένες», ως «πειραματόζωα» του διεθνούς χρηματοπιστωτικού τοκογλυφικού καπιταλισμού.

Ορθώς η πρώτιστη κριτική οφείλει να αναφέρεται στο γεγονός, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μετατρέπεται σταθερά σε ένα «ιδανικό κέλυφος» αυτοκρατορικής δομής, όπου τον ρόλο της «αυτοκρατορικής δύναμης», παίζει το ισχυρό Γερμανικό κεφάλαιο. Έτσι, έρχεται στην επιφάνεια το «πρόσωπο ενός τέρατος», του Τέταρτου Γερμανικού Ράϊχ, δηλαδή ενός επιθετικού οικονομικού «ηγεμόνα», που επιβάλλει την ψευδεπίγραφη Καλβινική ηθικολογία στις Χώρες του Νότου, εμφανίζοντας αυτές ως διεφθαρμένες, την ώρα, όμως, που εντός της Γερμανίας γίνεται το μεγαλύτερο ξέπλυμα μαύρου χρήματος στην Ευρώπη και οι μεγάλες επιχειρήσεις της έχουν «μολύνει» με τον «ιό» της διαφθοράς, τα ντόπια πολιτικά συστήματα πολλών Ευρωπαϊκών Χωρών, όπως της Ελλάδος μέσω της Siemens κ.λπ.!!!

Ανεξαρτήτως του γεγονότος, ότι αυτός ο «ολισθηρός δρόμος» του Γερμανικού εξτρεμιστικού οικονομικού εθνικισμού, στο τέλος θα πλήξει και την ίδια την Γερμανία, εάν δεν ανατραπεί άμεσα αυτή η «άτσαλη κατεδάφιση» του «Ευρωπαϊκού οράματος» και η κυνική χρησιμοποίηση του δημοσίου χρέους, για μετατροπή ανεξαρτήτων Χωρών σε «αποικίες χρέους», τότε ένα είναι βέβαιο, η «Ενωμένη Ευρώπη» θα αποτελεί παρελθόν σε σύντομο διάστημα.

Για την Ελλάδα, όμως, και την Κύπρο, η ανατροπή αυτής της πορείας λαμβάνει εθνικά χαρακτηριστικά, αφού υπονομεύεται η εύθραυστη διατήρηση του status quo στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο, που προοιωνίζει πιθανούς νέους «εθνικούς ακρωτηριασμούς». Αυτό απαιτεί την άμεση δημιουργία ισχυρών αντιμνημονιακών δημοκρατικών πλατιών μετώπων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Μεγαλόνησο, που θα αμφισβητήσουν και θα ανατρέψουν αυτή την προδιαγεγραμμένη «εθνική υποδούλωση» και την Ευρωπαϊκή αποσύνθεση.

Το μείζον, όμως, αυτό πρόταγμα, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να καλύπτει και να απαλείφει τον «εσωτερικό εχθρό» του Ελληνισμού, που είναι οι τρομακτικές και εγκληματικές ευθύνες της κλεπτοκρατίας στην Ελλάδα και την Κύπρο, δηλαδή των παρασιτικών οικονομικών ολιγαρχικών στρωμάτων και της πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού της Μεταπολίτευσης, που λεηλάτησαν τον εθνικό πλούτο στις δύο Χώρες και κατέστρεψαν την μεγάλη ιστορική ευκαιρία για σοβαρή οικονομικά ανάπτυξη και αμυντική θωράκιση, μέσω του ανύπαρκτου, πλέον, ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδος – Κύπρου. Η αποκάλυψη της «λίστας ντροπής» στην Κύπρο, όπου διάφοροι μεγαλοσχήμονες του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου της Μεγαλονήσου ελάμβαναν τεράστια δάνεια, των οποίων μεγάλο μέρος διαγράφονταν, και η οποία αποτελεί ένα μικρό μέρος της Ελληνοκυπριακής κλεπτοκρατίας, αλλά και το ασύλληπτο «πλιατσικολόγημα» του εθνικού πλούτου της Ελλάδος, ιδιαίτερα στην περίοδο της ύστερης Μεταπολίτευσης (τελευταία εικοσιπενταετία) από αυτά τα παρασιτικά στρώματα, καταδεικνύει ποιοι έβαλαν τη «θηλιά στον λαιμό» του ευρύτερου Ελληνισμού στην Μεσόγειο. Και θα είναι μέγιστο εθνικό όνειδος, αν παραμείνουν αυτοί για πάντα ατιμώρητοι.

Συνεπώς, ο «πόλεμος» κάθε πολίτη και κάθε πολιτικής ή κοινωνικής συλλογικότητας οφείλει να έχει στην προμετωπίδα του τον εξωτερικό, αλλά και τον εσωτερικό «εχθρό». Γιατί, είναι βέβαιο, ότι ο Γερμανικός οικονομικός εξτρεμισμός δεν θα μπορούσε από μόνος του να οδηγήσει τον Ελληνισμό «στο καναβάτσο», χωρίς την συνδρομή των αθλίων της Ελληνοκυπριακής κλεπτοκρατίας.