ΤΡΙΚΑΛΙΝΗ «ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ»

Μέσα στη γενική παρακμή και κατάπτωση της Ελλάδας, η οποία μετατρέπεται γοργά και σταθερά σε Ευρωπαϊκή «αποικία χρέους», με τις επιβαλλόμενες μνημονιακές πολιτικές, με κύρια χαρακτηριστικά την υπονομευμένη εθνική κυριαρχία και την συντριβή του βιοτικού επιπέδου και των κοινωνικών κατακτήσεων των μεσαίων και ασθενέστερων στρωμάτων, τον τελευταίο καιρό, τα Τρίκαλα, εξαιτίας των επιεικώς απαράδεκτων δηλώσεων και συμπεριφορών αιρετών πολιτικών εκπροσώπων τους, περιέπεσαν στην πανελλήνια «χλεύη».

«Χλεύη», που επαναφέρει στο συνειδητό των Ελλήνων (πλην αυτών, που γνωρίζουν τον Νομό), εντελώς λανθασμένα, την εικόνα, που υπήρχε για τα Τρίκαλα στην εποχή των δεκαετιών ’60 – ’70, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί από τις ταινίες του αείμνηστου κωμικού Κώστα Χατζηχρήστου, με χαρακτηριστικότερη αυτή «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα». Η εικόνα αυτή δεν ανταποκρίνεται στην ποιότητα του Νομού μας, την ιστορία και τους αγώνες των ανθρώπων του, με τις ισχυρές πνευματικές, πολιτιστικές, παραγωγικές και αγωνιστικές παραδόσεις.

Σήμερα, δυστυχώς, επιβεβαιώνεται η διατυπωμένη άποψη και αίσθηση, ότι ο Νομός μας, για πολλές δεκαετίες, παρουσίαζε σοβαρό έλλειμμα πολιτικής εκπροσώπησης στην κεντρική πολιτική σκηνή, κάτι, που είχε, ως δραματικό αποτέλεσμα, την αναπτυξιακή «βύθιση» και υποβάθμισή του.

Αυτό οφείλονταν, σε έναν συνδυασμό παραγόντων, όπως η πελατειακή λειτουργία της «μετριοκρατίας» των τοπικών κομματικών μηχανισμών, η παγιωμένη δύναμη των τοπικών «τζακιών», αλλά και η εύκολη επικράτηση «εισαγόμενων αστέρων» ενός επιφανειακού «λάϊφ – στάϊλ», που απείχαν παρασάγγας από τα πραγματικά προβλήματα των Τρικάλων. Συνέπεια όλων αυτών, ήταν η ανάδειξη και η «ανακύκλωση» πολιτικών, που, ενώ είχαν δοκιμασθεί επί χρόνια σε σοβαρές θέσεις ευθύνης, όπως είναι αυτές του βουλευτή, του νομάρχη, του δημάρχου κ.λπ., είχαν «πενιχρά» έως τραγικά αποτελέσματα για τον Νομό, ρίχνοντας, παράλληλα και σταθερά, το πολιτικό επίπεδο και τον «πήχη» των κριτηρίων για την ανάδειξη του πολιτικού προσωπικού.

Φυσική συνέπεια αυτού, είναι το γεγονός ότι, αν και όλοι τους είναι νεοεκλεγόμενοι βουλευτές, κάποιοι απ’ αυτούς αναδεικνύονται σε «εθνικά γραφικούς αστέρες», από ένα αδυσώπητο κεντρικό σύστημα πληροφόρησης, το οποίο «δεν ορρωδεί προ ουδενός». Στην προσπάθειά του να έχει επιφανειακή ακροαματικότητα, αλλά και να δημιουργεί «αποδιοπομπαίους τράγους», χρησιμοποιώντας ορισμένες απαράδεκτες δηλώσεις και συμπεριφορές συγκεκριμένων προσώπων, τις μετασχηματίζει σε αντιπροσωπευτικές συμπεριφορές ενός ολόκληρου Νομού, παραβλέποντας την βαθειά απαξιωμένη μορφή του σημερινού πολιτικού εποικοδομήματος και τον «χαοτικό» χαρακτήρα του Ελληνικού κλεπτοκρατικού περιφερειακού καπιταλισμού.

Ειδικότερα, η κεντρική πολιτική σκηνή, στην προσπάθειά της να ελέγξει κάθε ανεξάρτητη πολιτική «φωνή», που πιθανόν θα μπορούσε να εκλεγεί στο Ελληνικό κοινοβούλιο, φροντίζει να «επιλέγει», μέσω της προώθησης με διάφορα μέσα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, πάντα το «κατάλληλο» πολιτικό προσωπικό, που θα εκπροσωπήσει την Ελληνική περιφέρεια. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την τοπική εμπειρία, μπορούμε να πούμε, ότι τα κριτήρια επιλογής σκιαγραφούν δύο, κυρίως, τυπολογίες προσωπικοτήτων, «κατάλληλες» να εκπροσωπήσουν την περιφέρεια, χωρίς ταυτόχρονα να θίξουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τις πολιτικές ισορροπίες της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Στην πραγματικότητα, τα δύο αυτά διαφορετικά προφίλ αποτελούν τις «δύο όψεις του ιδίου νομίσματος», δηλαδή τα «δύο πρόσωπα του Ιανού», που οδηγούν στην απαξίωση και στην πολιτική υποβάθμιση της περιφέρειας.

Από την μια πλευρά, ο «γραφικός επαρχιώτης», που εύκολα τον εμφανίζουν ως τον συμπαθή «Τραμπάκουλα» και, από την άλλη, ο «κοσμογυρισμένος», που επιστρέφει να βοηθήσει τον τόπο του. Συνήθως, αφορά προσωπικότητες, που διαθέτουν αναγνωρίσιμο προφίλ, ακόμα καλύτερα αν είναι celebrities, γνωστές φυσιογνωμίες, που έχουν επαφή με τον τηλεοπτικό φακό, που φιλοξενούνται στις σχετικές με τα κοινωνικά νέα σελίδες εφημερίδων και περιοδικών και, κατά προτίμηση, έχουν αποκοπεί από την καθημερινότητα της ζωής στην περιφέρεια εδώ και πολλά χρόνια, έτσι ώστε να μην αποτελούν «κίνδυνο» εάν επιλεγούν, γιατί δεν διαθέτουν χειροπιαστή κοινωνική δυναμική και στέρεες προσβάσεις στην τοπική κοινωνία.

Η προώθηση και η ανάδειξη αυτού του επιπέδου, ως αιρετού πολιτικού προσωπικού, έχει αποδειχθεί, έως σήμερα, για τις, μεν, πολιτικές ηγεσίες και το κεντρικό πολιτικό εποικοδόμημα, μία διασφάλιση ότι οι ισορροπίες δεν θα θιγούν, για τον, δε, Λαό της περιφέρειας, άλλη μία χαμένη εκπροσώπηση στο εθνικό κοινοβούλιο.

Η κατάσταση αυτή, που σήμερα δημιουργεί αισθήματα «χαρμολύπης» στους Τρικαλινούς, πρέπει να αποτελέσει βαθειά τομή στην προσωπική κριτική στάση και ανοχή μας απέναντι στους σημερινούς, αλλά και στους μελλοντικούς «εκκολαπτόμενους γραφικούς τηλε – αστέρες» στην πανελλήνια «Ρωμαϊκή αρένα», που έχει «στηθεί» στην Ελλάδα, στην εποχή της μεγάλης κρίσης.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s