«ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ»

Η διόγκωση της κρίσης στην Ελλάδα, η οποία συνδέεται με την μεγάλη οικονομική ύφεση, το τεράστιο δημόσιο χρέος, τα ελλείμματα και την διογκούμενη κοινωνική αποσάρθρωση, ιδιαίτερα στα μεσαία και χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, τα οποία οδηγούνται ραγδαία στην προλεταριοποίηση, οφείλεται αναμφισβήτητα στην δραματική ιστορική αποτυχία των κοινωνικών στρωμάτων, που αποτελούν την λεγόμενη «οικονομική ελίτ» ή «οικονομική ολιγαρχία» και αυτών, που κατείχαν την εξουσία και κυβέρνησαν την Ελλάδα, από την ίδρυσή της, ως ανεξάρτητου Κράτους και, ειδικότερα, των τελευταίων δεκαετιών, μετά την Μεταπολίτευση.

            Η οικονομική «ελίτ», δηλαδή η «αστική τάξη», η οποία, αντικειμενικά, είχε την «μερίδα του λέοντος» στον οικονομικό και κοινωνικό πλούτο της Χώρας, καθώς και στην εξουσία και στο πολιτικό σύστημα, αποδείχθηκε δραματικά ανίκανη να δομήσει ένα ανεκτό και λειτουργικό πολιτικοοικονομικό σύστημα στην Ελλάδα και να διεκδικήσει μία υπολογίσιμη θέση στον παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό εργασίας. Όπως και παλαιότερα, έτσι και στην πρόσφατη περίοδο, τα διαχρονικά χαρακτηριστικά της λειτουργίας αυτής, ήταν ο παρασιτισμός, η άκρατη κερδοσκοπία, η προνομιακή και αδιαφανής πρόσβαση στα κρατικά κονδύλια και η απορρόφηση δι’ ίδιον όφελος του παραγόμενου εθνικού πλούτου, μέσω της εξασφάλισης προκλητικών φοροαπαλλαγών, οικονομικών σκανδάλων και της πλήρους ατιμωρησίας. Καμία ουσιαστική παραγωγική επένδυση δεν επιδείχθηκε απ’ αυτήν, είτε στον πρωτογενή, είτε στον δευτερογενή τομέα και τις υπηρεσίες, αυτοτελώς, χωρίς κρατικά κονδύλια και κρατικές απολαβές, δημιουργώντας, έτσι, ένα στρεβλό και αδύναμο οικονομικό σύστημα «νόθου» περιφερειακού καπιταλισμού, όπου η υποτιθέμενη αναπτυξιακή δυναμική των τελευταίων ετών στηρίζονταν, αποκλειστικά και μόνο, στην ιδιωτική κατανάλωση και την χρηματοδότηση μέσω συνεχούς διόγκωσης των χρεών των εργαζομένων. Αντίθετα, το μεγάλο κεφάλαιο, όχι μόνο υφήρπαξε τον παραχθέντα εθνικό πλούτο, ο οποίος βρίσκεται ως καταθέσεις του στις Ελβετικές Τράπεζες, αλλά, επιπλέον, διάβρωσε πλήρως το Κράτος, αφού ο έντονος πελατειακός χαρακτήρας και η αδιαφάνεια και η διαφθορά, που το χαρακτηρίζουν, έχουν, ως βασική αφετηριακή αιτία, τις στενές, αδιαφανείς σχέσεις των κάθε είδους επιχειρηματιών με τους πολιτικούς και τα κόμματα εξουσίας, αλλά και τον Τύπο, ηλεκτρονικό και έντυπο, που αποτελεί βασικό «εργαλείο» ιδεολογικής «λοβοτομής» στην Ελληνική κοινωνία.

            Αυτό το σύστημα, που αποτελεί το «ιδιοτελές τμήμα» της Ελληνικής κοινωνίας, ευθύνεται αποκλειστικά και για την επιλογή της συμμετοχής της Χώρας στο Ευρώ, που αποδεικνύεται μέγα ιστορικό λάθος, λόγω των σοβαρών παραλείψεων, για δημιουργία ανταγωνιστικών παραγωγικών δομών της Χώρας, με αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονασμάτων αυτής, μέσω και της ορθής διαχείρισης των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, ως αντιστάθμισμα για την απώλεια των εργαλείων νομισματικής πολιτικής, αλλά και της «καταστροφής» παραγωγικών τμημάτων της Ελληνικής οικονομίας.

            Οι παραλείψεις αυτές διόγκωσαν στο έπακρο τις αρνητικές συνέπειες της ένταξης της Χώρας στο Ευρώ, αφού, έτσι κι αλλιώς, ο νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας του οικοδομήματος της Ευρωζώνης είναι ένας σκληρός μηχανισμός, που δημιουργεί, αντικειμενικά, πλεονάσματα για τις Χώρες του μητροπολιτικού καπιταλισμού, που βρίσκονται στον πυρήνα αυτής και, παράλληλα, δομικά ελλείμματα για τις Χώρες της περιφέρειας.

            Το πραγματικό, αποκρουστικό πρόσωπο αυτού του κλεπτοκρατικού συστήματος στην Ελλάδα εμφανίσθηκε ξεκάθαρα, μετά την γιγαντιαία χρηματοπιστωτική καπιταλιστική κρίση, που ξεκίνησε από την «Μέκκα» του καπιταλισμού, τις Η.Π.Α. Η πρωτοφανής κρατικοποίηση των χρηματοπιστωτικών χρεών απέτρεψε, μεν, την κατάρρευση των τραπεζικών «γιγάντων» και επέφερε μιας μορφής σταθεροποίηση στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη, πλην, όμως, άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην σημερινή παγκόσμια κρίση, που είναι η διαχείριση του δημοσίου χρέους. Η Ελλάδα, λόγω των παραπάνω στοιχείων, δηλαδή ένταξη στην Ευρωζώνη, χωρίς τις απαραίτητες πολιτικές για ανταγωνιστική παραγωγική οικονομία και την δόμηση στο εσωτερικό ενός κλεπτοκρατικού αδιαφανούς συστήματος, βρέθηκε μέσα σ’ αυτή την παγκόσμια δομική κρίση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, «γυμνή στα αγκάθια» και βιώνει, σήμερα, τις οδυνηρές συνέπειες για το παρόν και το μέλλον της, αντιμετωπίζοντας, παράλληλα, και μείζονα εθνικά ζητήματα.

            Τελικά, η παρασιτική οικονομική «ολιγαρχία» αυτής της Χώρας, όχι μόνον δεν είχε ποτέ, διαχρονικά, εθνική συνείδηση, αλλά αποδείχθηκε ότι είναι παντελώς αποτυχημένη και ανίκανη, ακόμα και για τα στοιχειώδη Ελληνικά συμφέροντα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s