«ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»

Αφορμή του σημερινού άρθρου αποτέλεσαν οι αναίτιες, προσβλητικές και διχαστικές δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλου, κατά της Αριστεράς συλλήβδην, λαμβάνοντας, έτσι, πρώτος «την σκυτάλη» της άθλιας και ανέντιμης προπαγάνδας, που ετοιμάζει να εξαπολύσει το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, προκειμένου να διασώσει τις «θεραπαινίδες» του, που είναι τα δύο κόμματα της εξουσίας (ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ.), ενόψει της κρίσιμης προσεχούς εκλογικής αναμέτρησης.

Αυτό, όμως, που θα εδικαιούτο να κάνει, δηλαδή οξεία πολιτική κριτική, ο εκπρόσωπος των βιομηχάνων μιας Ευρωπαϊκής Χώρας, στην οποία η αστική τάξη, λειτουργώντας και εθνικά, έχει δημιουργήσει, μέσω των βιομηχανικών επενδύσεων, υποδομές και ισχυρή βιομηχανία, προσφέροντας στην Χώρα αυτή κύρος και ισχύ, δεν νομιμοποιείται να το κάνει ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ, διότι, το μόνο που εκπροσωπεί είναι μία «αντεθνική» οικονομική παρασιτική ολιγαρχία, η οποία είναι κυρίαρχα υπεύθυνη για την de facto χρεοκοπία της Ελλάδος και την «φτωχοποίηση» και εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού.

Διότι, η Ελληνική παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, με στοιχεία αναφοράς την «αρπαχτή» και τον «μαυραγοριτισμό», από την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους το 1830 (όπως έξοχα αναλύει, με διεισδυτικό τρόπο, ο σπουδαίος ιστορικός Νίκος Σβορώνος, στην εισαγωγή του στο βιβλίο του «Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας»), λειτούργησε πάντα ως «άρπαγας» του δημοσίου πλούτου, αποκλειστικά και μόνο για το ατομικό συμφέρον των εκπροσώπων της, και όχι για την ανάπτυξη του τόπου, με την μορφή σοβαρών παραγωγικών επενδύσεων στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Αποτέλεσε πάντοτε την πιστότερη «θεραπαινίδα» του Ελληνικού πελατειακού Κράτους, χρησιμοποίησε τις δομές του για ατομικό πλουτισμό και κράτησε την Ελλάδα στο περιθώριο. Χαρακτηριστικά, μπορεί κανείς να αναφέρει το «μαυραγορίτικο ξεκοκκάλιασμα» των χρημάτων του σχεδίου Μάρσαλ μετά τον καταστρεπτικό Εμφύλιο Πόλεμο, κατά την δεκαετία του ’50, την «ληστρική» χρησιμοποίηση των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων, κατά τις δεκαετίες ‘50-’60-’70, με τα περίφημα «θαλασσοδάνεια», που μετατράπηκαν σε ατομικό πλούτο στις Ελβετικές τράπεζες και σε ερειπωμένες τύποις «βιομηχανίες», την μεγάλη «αρπαγή», μέσω της ανακατανομής του εθνικού εισοδήματος, την περίοδο 1999-2000, της χρηματιστηριακής «έκρηξης» – απάτης και το «ξάφρισμα» των τεσσάρων Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Στήριξης, με πρωταρχική ευθύνη των δύο κομμάτων εξουσίας κατά την Μεταπολίτευση (ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ.). Και, τέλος, είναι αυτή η παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, που μετέτρεψε τα δυο κόμματα εξουσίας κατά την Μεταπολίτευση (ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ.) σε «οργανικό της τμήμα», εισήγαγε την διαφθορά, στον μέγιστο βαθμό, σε όλους τους ενδιάμεσους θεσμούς και θεμελίωσε το σημερινό κλεπτοκρατικό Ελληνικό σύστημα.

Είναι προφανές, ότι αυτοί δεν δικαιούνται, στην σημερινή, κρίσιμη πορεία για το Ελληνικό Έθνος, κατά κυριολεξία, να ομιλούν, θέτοντας, μάλιστα, πλαστά διλήμματα του τύπου «Ευρώπη ή χάος». Διότι θυμίζουν τον «εμπρηστή», ο οποίος, αφού έχει βάλει φωτιά στο δάσος, κραδαίνοντας έναν κουβά νερό, εμφανίζεται ως πυροσβέστης !!!

Τα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς, σύγχρονης και παραδοσιακής (ΔΗΜ.ΑΡ., Κ.Κ.Ε., ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κ.λπ.), καθώς και άλλες συλλογικότητες και οι ενεργοί πολίτες της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης, που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού (πλην του ιδιοτελούς κοινωνικού τμήματος – «συμμάχου» της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας), παρά τις διαφορές τους στην προσέγγιση της σημερινής οικονομικής κρίσης και της «εθνικής τραγωδίας», που βρίσκεται η Χώρα, έχοντας ισχυρό ηθικό κεφάλαιο, είναι βέβαιο, ότι θα βρουν το πλαίσιο για την δημιουργία συνθηκών εξόδου της Χώρας από την κρίση.

Πρωταρχική, όμως, προϋπόθεση για κάτι τέτοιο, είναι στις επικείμενες Εκλογές, ο Ελληνικός Λαός να στείλει αποφασιστικό μήνυμα απέναντι στα κόμματα του δικομματισμού, «συντρίβοντάς τα» πολιτικά και «ξηλώνοντας» το κλεπτοκρατικό σύστημα και, παράλληλα, ισχυρό μήνυμα στο Ευρωπαϊκό «ιερατείο», ότι η νεοφιλελεύθερη «λαίλαπα» και η «λαιμητόμος» σε βάρος των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων ζωής, δεν μπορεί άλλο να συνεχισθεί. Απαιτείται η πλήρης ανατροπή της σημερινής αδιέξοδης Ευρωπαϊκής πορείας, τόσο για την ενίσχυση και υλοποίηση του οράματος της «Ευρώπης των Λαών», όσο και την διασφάλιση των Ευρωπαϊκών κεκτημένων, του Κράτους Δικαίου και Πρόνοιας, που πρέπει να είναι οι πολύτιμοι «φάροι» στην σημερινή παγκόσμια καπιταλιστική «θύελλα».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s